Zmarła Ewa Siurawska

16 czerwca 2017 roku zmarła w Warszawie Emilia  Ewa Siurawska  z d. Mockałło, I-voto Kuligowska ( ur. 1939) – dyrektor biura i wieloletni sekretarz Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, dyrektor Oficyny Wydawniczej Towarzystwa oraz członek Rady Redakcyjnej miesięcznika „Spotkania z „Zabytkami”. To wielka strata bowiem Ewa była dobrym duchem opieki nad zabytkami gotowym nieść  pomoc każdemu społecznikowi  działającemu na rzecz ratowania i zachowania  śladów przeszłości. Przez ponad 30 lat inspirowała, inicjowała i promowała większość podejmowanych i realizowanych w Towarzystwie działań dla ratowania i popularyzowania zabytków w całej Polsce, a także poza jej granicami. Zajmowała się też   sprawami edytorskim, promocji, marketingu  i sprzedaży  wydawnictw oraz  miesięcznika „Spotkania z Zabytkami”. Jest autorką m.in. wielu artykułów publikowanych w tym czasopiśmie poświęconych historii obiektów zabytkowych., współautorką opracowania wydanego na 100-lecie Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości oraz   jego kontynuatora jakim jest  obecne TOnZ, gdzie pisała o działaniach podejmowanych dla ratowania zabytków .   Z wielkim oddaniem poświęciła się sprawie restauracji i zagospodarowania na siedzibę TOnZ znajdującej się w centrum miasta przy ul Pięknej 44 a Willi Struvego, która dzięki jej inicjatywie stała się nieformalnym centrum społecznej opieki nad zabytkami Warszawie, miejscem wielu ciekawych i wartościowych spotkań, debat, odczytów oraz promocji. Chętnie korzystała z nowoczesnego środka przekazu , jakim jest Internet, gdzie systematycznie promowała działania Towarzystwa najpierw na stronie internetowej TOnZ („Raptularz TOnZ”), a od lipca 2007 r. na portalu onet.pl w prowadzonym pod pseudonimem „Dyżurny z Ermitażu” blogu zatytułowanym „Codziennik TOnZ” (adres: www.raptularz.blog.onet.pl). W krótkich felietonach przekazywała informacje o aktualnych wydarzeniach i działaniach Towarzystwa oraz o różnych sprawach związanych z ochroną dziedzictwa. Była orędownikiem założonego przez prof. Marka Kwiatkowskiego Muzeum Architektury Drewnianej Regionu Siedleckiego w Nowej Suchej. Przynajmniej raz w roku organizowała członków TOnZ do wspólnego wyjazdu , podczas którego sprzątano park muzealny zbierając np. liście, a po pracy przy ognisku rozmawiano o ochronie zabytków. Za swoją aktywność w ratowaniu dziedzictwa została wyróżniona w 2006 r. brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” . Zabytki to nie jedyna pasja Ewy Siurawskiej, kochała literaturę i teatr, w młodości grała w teatrze w Koszalinie, była tłumaczem i propagatorem języka esperanto. Całe życie kolekcjonowała sowy w różnych postaciach, zgromadziła całkiem pokaźną kolekcję, którą jeszcze przed śmiercią zdążyła przekazać swojemu przyjacielowi esperantyście, prezesowi Towarzystwa Przyjaciół Milanówka Andrzejowi Pettynowi w Milanówku. Sowa – symbol mądrości będzie odtąd dla współpracujących z Ewą na niwie ochrony zabytków także Jej symbolem. Pozostanie na zawsze w naszej pamięci.

Ewa Siurawska została pochowana 23 czerwca 2017 roku na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie.

 

Dodaj komentarz